Follow by Email

maandag 25 februari 2013

Witte vlekken

Gisteren schreef ik al over de witte vlekken op de schatkaart van Tiuri. Vanmorgen hadden we er weer eentje waar een vulkaan in bleek te zitten. Het is een goed voorbeeld van de verrassingen die wij bijna dagelijks meemaken.

Het was al bijna half acht en Tiuri kwam lief vragen of hij beneden mocht spelen. Dat mocht, zeker als je zo lang lief hebt geslapen. Maar, Piak mocht niet mee van Tiuri. 'Want hij wil altijd bij mij zijn en dat wil ik niet.'
Vervolgens ging Piak ook naar beneden. Dat leverde een fikse uitbarsting op van Tiuri: huilen, schreeuwen, met spullen gooien, stampen. Ik was er net op tijd bij om te voorkomen dat Piak werd geslagen en geschopt.
Ik heb Tiuri rustig uitgelegd dat het huis van ons allemaal is en dat Piak gewoon zelf wilde kleuren aan de tafel. Tiuri was niet te kalmeren en stampte schreeuwend naar boven. Daar heeft hij een poosje geschreeuwd, gescholden, gestampt en z'n Cars-poster kapot gemaakt.
Toen hij iets rustiger was geworden, ben ik naar hem toegegaan voor een gesprekje. Eerst uitgelegd dat hij niet zo mocht reageren als hij boos was. Toen uitgelegd dat het vandaag een gewone schooldag is. *Blokje 1: de eerste dag na de vakantie is spannend.*
Besproken welke juf hij vandaag zou hebben. Zijn eigen juf was al vanaf kerst ziek, maar misschien was ze nu weer beter. En anders had hij 'gewoon' de vervangende juf. *Blokje 2: onduidelijkheid over de juf.*
Samen gekeken welke kleren hij zou aandoen. Hij dacht dat zijn Dino-trui in de was zat. Gelukkig was dat niet het geval en kon hij die aan. (De schone sokken heb ik maar even laten zitten, omdat zijn favoriete paar wél in de was zit.)*Blokje 3: zo gevoelig voor kleding met elastiek en kriebels en harde randjes.*
Tot slot heb ik hem even in zijn kamer laten spelen, voordat hij weer beneden de confrontatie met Piak zou aangaan. Zo raakte hij langzaam zijn woede en frustraties kwijt. Uiteindelijk heeft hij lief ontbeten en is hij rustig naar school gegaan.

Zomaar een voorbeeld van een witte vlek, zoals we die regelmatig tegen komen. Dit soort uitbarstingen kan een kwartier duren, een half uur, bij grote drama's een enkele keer zelfs een uur. En na afloop is de hele familie doodmoe. We zijn er inmiddels wel achter dat het te maken heeft met structuur, voorspelbaarheid, prikkels en frustraties. Ik kan sommige dingen voorspellen en voorkomen. Toch is het tijd om te gaan onderzoeken hoe we het leven makkelijker kunnen maken.

Het tweede punt op onze zoektocht is de balans in Tiuri. Aan de buitenkant is het een lange, slanke kleuter van bijna zes. Aan de binnenkant is het een mengelmoesje: sociaal-emotioneel soms een kleuter, cognitief zit hij veel verder. Hij heeft een jaar overgeslagen en zit nu dus in groep drie. Zijn grootste hobby is nu monopolie, maar dat kunnen zijn vriendjes nog niet. De Avi-boeken zijn stom, maar informatieve boeken over de Romeinen en over Ridders hebben nog te moeilijke woorden en gaan te langzaam. Gelukkig houdt hij ook van voetballen en fietsen!

Alles bij elkaar vinden wij het een ingewikkeld plaatje, die schatkaart van Tiuri! Morgen hebben we een gesprek met de huisarts voor een doorverwijzing naar een hulpinstantie. Ik hoop dat ik goed kan uitleggen wat onze issues zijn en dat we in één keer bij de juiste mensen terecht komen.

1 opmerking:

  1. Geloof in jezelf en vertrouw op je moedergevoel. Succes bij de ha!

    BeantwoordenVerwijderen