Follow by Email

maandag 18 maart 2013

Lichtpuntje



Na een week waarin het absoluut niet goed ging, had ik vandaag een succesje!

Als ik met Tiuri thuiskom, gaat hij altijd in het hoekje bij de schuur staan. Dan springt hij tevoorschijn en roept ‘boeh’. Als Piak er dan bij is, gaan ze samen gillen en door de tuin stuiteren. Ik heb nu geloof ik een miljoen keer gezegd dat dit niet mag. Boos geweest, verdrietig geweest, straf gegeven, niets werkte.

Vrijdag heb ik Tiuri ten einde raad bij zijn arm gepakt en drie keer uitgelegd wat hij wél moest doen. Hij moet van mij wachten bij de achterdeur, voor het raam naast de deur, zodat de deur nog open kan. Uiteraard gediscussieerd over een halve meter meer naar links of naar rechts, maar we hebben samen besloten welk plekje het voortaan moet zijn.

En wie stond er vanmiddag met een gespannen gezichtje keurig bij de achterdeur? Juist, Tiuri! Gelukkig had ik hem direct door en ik heb hem zeker vijf minuten geprezen! Als beloning mocht hij een grote koek uitkiezen, zodat hij ook zichtbaar resultaat heeft van z’n goede gedrag.

Blijkbaar heeft hij al die tijd geen idee gehad wat het gewenste gedrag is in zo’n situatie. Nu hij het wel weet, is hij slim en gemotiveerd genoeg om daar naar te handelen. Ik denk dat hij best lief en gehoorzaam wil zijn, maar niet altijd weet hoe dat moet.
Mijn missie voor de komende week is nog meer van dit soort dingen te ontdekken en op te lossen. Die diagnose komt vanzelf wel, als dit een stukje van de handleiding is, ga ik het direct toepassen.

Vrijdag was ik nog erg verdrietig, maar vandaag heb ik weer een lichtpuntje ontdekt!

1 opmerking:

  1. Wat een zoeterd, die T.! En hoera voor slimme mimsemams!

    BeantwoordenVerwijderen