Follow by Email

vrijdag 22 maart 2013

Ontwikkelingsanamnese



Opeens kreeg ik telefoontjes, gisteren en vandaag. ‘Je moest toch naar de Opvoedpoli?’ Jazeker. En we zijn geweest ook hoor. Ik was alleen gisteren eerst te druk en daarna veel te moe om te schrijven. 

Piak wordt morgen drie, dus die ging vandaag trakteren op de peuterspeelzaal.  Bovendien komt vandaag het eerste deel van het bezoek. Van mezelf moet dan het huis netjes zijn en de zelfgebakken taart klaarstaan. Dat is gelukt, maar ik kon daarna niet meer lopen en niet meer op de bank liggen. Vandaar dat het verslag nu pas komt.

Bij de Opvoedpoli hadden we een lang gesprek. Heel de ontwikkeling van Tiuri vanaf de zwangerschap tot nu hebben we besproken. Tenminste, de dingen die ons zijn opgevallen van de afgelopen zes jaar. Wij leven natuurlijk gewoon bij de dag, maar in zo’n gesprek zie je opeens een rode lijn ontstaan. Zonder conclusies, want die komen pas aan het eind van het hele traject.

Ik was echt moe na het gesprek. Het is niet alleen beschrijven van gedrag van Tiuri, maar ook van je eigen reacties daarop. Wat proberen we, wat werkt nu al, waar weten we geen raad mee. Ik ben blij dat het gesprek vooral heel informerend was. Er werd niet direct commentaar geleverd over wat we wel en niet goed doen. Dat komt vast vanzelf nog wel, maar op deze manier voel ik mij in ieder geval gehoord in mijn zorgen. 

Nu volgen een observatie op school, een gesprek op school, vragenlijsten en twee onderzoekssessies op de Opvoedpoli. Die zijn in april gepland. Ik hoop dat we een afgerond plaatje hebben als het mei is!
 

1 opmerking:

  1. Voetjes omhoog nu! Verplicht!
    En alvast heel veel plezier voor morgen (*stuiterdestuiter*)

    BeantwoordenVerwijderen