Follow by Email

dinsdag 12 maart 2013

Wachten en wachten en wachten



Uiterlijk vandaag zou ik worden gebeld door de Opvoedpoli. Ik zat natuurlijk al vanaf donderdagmiddag aan mijn telefoon vastgekleefd tijdens kantooruren. Gek dat dagen wachten zo lang duurt. Ik zou toch aan dat gevoel gewend moeten zijn, nu ik veertig weken moet aftellen!

De conclusie van de intake is dat ze een breed onderzoek voorstellen. Daarbij willen ze in ieder geval een intelligentietest doen en kijken naar autisme. Lijkt ons prima. Ik bedoel: het lijkt me een nare uitkomst, maar als Tiuri autisme heeft, weet ik dat liever nu al.

Over vier weken start het onderzoekstraject. Dat kan vier tot zes weken duren en bestaat uit testen, gesprekken en twee langere sessies van een paar uur. Ik kan tegenwoordig heel snel rekenen hoeveel weken iets nog duurt. Ik heb de mevrouw uitgelegd dat het onderzoekstraject dan precies eindigt rond de geboorte van Ukkie. Als Ukkie te vroeg komt, weet ik niet hoe Tiuri daar op reageert, maar misschien vertekent dat wel de resultaten van het onderzoek. Nu gaat ze proberen of we al iets eerder kunnen starten. Zo fijn dat ze daarin meedenken!

De beslissing om op onderzoek te gaan, schoven we steeds voor ons uit. Maar nu we de eerste stapjes hebben gezet, willen we eigenlijk ook wel graag in een lekker tempo verder gaan. Ik merk dat ik er deze dagen ook makkelijker mee om kan gaan als Tiuri ontploft. Ik weet nu dat er op een dag iets kan gaan veranderen, al moet ik daar nog even op wachten…   

1 opmerking:

  1. Mooi verhaal mimsemams! Ik hoop dat het nu allemaal snel resultaat oplevert.

    Love you!
    D.

    BeantwoordenVerwijderen