Follow by Email

maandag 8 juli 2013

Schoolpleinmama

De laatste maanden sta ik bijna dagelijks op het schoolplein. Eerst met een dikke buik. Dat leverde allerlei bevallingsverhalen op, die niet altijd bemoedigend waren.
Nu loop ik vaak 's middags met de kinderwagen naar school om Tiuri op te halen. Dan kijken de medemoeders en talloze kleine meisjes graag even naar Lavinia. 'Wat heeft ze veel haar!' roepen ze dan altijd. 'Wat een mooi meisje!' staat op nummer twee. 'Wat een mooie naam!' is zo ongeveer nummer drie.

Dat ze veel haar heeft, is een feit. Dat het een mooi meisje is, dat is volgens ons óók een feit. Maar we beseffen dat we als trotse ouders ons kind uiteraard altijd mooi vinden, dus dat we niet helemaal objectief zijn. Die mooie naam, dat is een kwestie van smaak. En wij vinden 'm mooi.

Vandaag deed een moeder alle drie de uitspraken. En ze zei er ook nog iets bijzonders bij: hun dochters hebben de pop naar ons meisje vernoemd, omdat ze het zo'n mooie naam vinden!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen