Follow by Email

vrijdag 20 september 2013

Wat een dag!

Was het gisteren een relax dagje, vandaag gaat alles anders.
Piak wilde om 2.00 een slokje water. Om half vier weer. En om vijf uur moest hij plassen. Om zes uur kwam Tiuri uit bed. Die werd zeer haastig terug gestuurd. Om kwart voor zeven gingen Piak en Tiuri naar beneden. Daar hadden we allebei doorheen geslapen, maar Piak jodelde luidkeels: 'Ik heb geplast en gepoeeeeeeept.' Zodoende was ik wakker genoeg om ze weer naar bed te sturen tot half 8. Pffff...

Vervolgens heb ik eerst Lavinia volgetankt, toen naar school gesjeesd om Tiuri te brengen, toen thuis nóg meer melk in Lavinia gestopt, toen naar de peuterspeelzaal. Ik was deze keer hulpouder en mocht mijn energie in 15 peuters stoppen. Om kwart voor twaalf kon ik weer als een haas naar huis om opnieuw een heleboel melk in Lavinia te stoppen. Die had inmiddels erg veel dorst, maar als je de fles niet wilt, moet je wachten.

Daarna naar school, voor een gesprek met de juf. Driewerf hoera voor juf! Ze had een grote map met verrijkingsstof voor Tiuri. Extra uitdaging voor rekenen, logica, begrijpend lezen: echt leuk spul. Ze wekte de indruk dat ze het rapport van de Opvoedpoli had gelezen. Het mooiste was nog dat ze onze tips en trucs opschreef en gaat delen met de andere juf. Ik geloof dat ze ons kind echt ziet en wil laten bloeien. Wat een verademing na vorig jaar! Ik werd er helemaal blij van.

Ik haalde Piak op bij een vriendin en we reden terug langs de rivier. Hééé, riep Piak. 'Dat is de boot van Sinterklaas.' Hij had gelijk: met die boot kwam Sinterklaas aan, negen maanden geleden. 'Hoe komt die boot nou hier?' Ik overwoog haastig een fantasieverhaal, maar Tiuri was me voor.
'Dat komt omdat Sinterklaas niet echt is. Dat is een verklede meneer. En de zwarte Pieten zijn ook geverfde mensen met verkleedkleren. En die boot, die maken ze op een verstopplekje een beetje anders, zodat hij even de boot van Sinterklaas lijkt. En zal ik ook je laatste vraag beantwoorden? De kadootjes, die kopen papa en mama gewoon voor je.'
Piak keek hem met grote ogen aan. Of hij het echt geloofde, weet ik niet. Maar ik heb weinig hoop dat hij dit gesprek in december al vergeten is...

1 opmerking:

  1. Fijn dat verhaal over de juf. Dat geeft zoveel rust! Zelfs op een dag waarop alles een beetje mis loopt....

    Wij hebben het dochter deze zomer moeten vertellen, van de Sint. Hier is nog nooit een kind uit zichzelf gaan tiwjfelen. Niet aan de Sint in ieder geval :-)

    BeantwoordenVerwijderen