Follow by Email

zaterdag 19 oktober 2013

Zo kan het ook: uitersten

Donderdag haalde ik Tiuri uit school en zag ik aan zijn ogen dat het mis was. Hij haalde een kleiwerkje uit zijn zak. Het brak daarbij in zes stukken en Tiuri ontplofte. Zó heftig, dat dit over meer ging dan het kleiwerkje.

Tiuri bleef boos tot hij eindelijk ging slapen. En vrijdag was hij al boos bij het ontbijt. Uiterst frustrerend: blijkbaar was er iets wat heel diep zat en onoplosbaar leek.

Uiteindelijk heb ik een woest jongetje de school in getrokken. Juf trok hem daarna de klas in, huilend en met zn jas nog aan.

Na schooltijd heb ik een poosje met juf gepraat. Ze snapte het! Ze had Tiuri rustig gekregen, vond dat ik het goed had gedaan door hem toch naar school te brengen en wil alles doen om hem te helpen. Ik was daarna zo blij, ondanks alles. Deze juf geeft om dit moeilijke jongetje!

De rest van de dag verliep extreem moeizaam. Tiuri bleef boos en onbereikbaar. We waren allemaal zó moe s avonds. Zelfs Lavinia was van slag en wilde om de twee uur drinken. 

En vandaag? Vandaag is het alsof die twee rotdagen een nare droom waren. We hadden drie schattige kindertjes. Boodschappen gedaan, was weggewerkt, mn eerste tarte tatin gebakken. En de jongens hebben zelfs geknutseld!

De onderste is van Piak. Die heeft duidelijk meer geduld en techniek!

2 opmerkingen:

  1. Lastig, dat. Maar fijn dat de juf er toch mee uit de voeten kan en haar best doet. Tarte tatin ziet er prima uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bakken met 3 kids? Hulde hulde hulde (en met veel boter hoop ik ;-))
    En prachtwebben!

    BeantwoordenVerwijderen