Follow by Email

dinsdag 14 januari 2014

Een diagnose helpt dus

Het gaat goed met Tiuri hè, zei de buurvrouw van twee huizen verder. Ik hoor hem niet meer zo vaak huilen. Oeps! Ik wil geloof ik niet weten wat de buurt van ons hoort en denkt... Maar het was voor mij wel aanleiding om me te realiseren dat ze gelijk heeft!

Als ik terug kijk naar het afgelopen jaar, hebben Tiuri en wij veel geleerd.
Tiuri kan beter aangeven waar hij moeite mee heeft. Hij kan nu zelf een rustig plekje gaan zoeken als zijn hoofd te vol zit. Inmiddels heeft Tiuri de stripboeken ontdekt. Daarop kan hij zich zo focussen, dat hij alles om zich heen vergeet.

Grote vooruitgang is ook de Juf. Tiuri krijgt extra werk, ze doen ontzettend leuke dingen en hij komt redelijk relax uit school. Soms is hij zelfs enthousiast over knutselwerkjes! Een heel jaar kleuterschool gehad en nóóit een werkje mee naar huis genomen. En nu kwam er bijvoorbeeld een boot mee, van piepschuim en touwtjes en stokjes. Ze hadden hun boten zelfs allemaal mogen uitproberen in de sloot naast de school: drijfnatte schoenen en geweldige verhalen!

Wij hebben geaccepteerd dat Tiuri sommige dingen niet kan. Teveel afspraken of te onverwachte dingen zijn gewoon niet mogelijk. We hebben een koptelefoon voor hem gekocht, zodat hij zich met z'n DS kan terugtrekken tijdens familiefeestjes. We zorgen dat we zelf thuis zijn, in plaats van oppas te regelen uit school. En als het niet anders kan, accepteren we dat Tiuri de kluts kwijt raakt...

Wij hebben ons gezinsleven behoorlijk aangepast. Alles gaat op de klok en met regels: uit bed komen, naar school gaan, uit school komen, avondeten, naar bed gaan. Zelfs in de kerk gelden regels voor snoepjes en voor collectegeld. Soms krijg ik zelf helemaal de kriebels van zoveel structuur. Toch zie ik vooral het grote voordeel van rust in huis.

Soms vraag ik me af of zo'n onderzoekstraject en diagnose nou nodig was. Maar als ik zie hoe Tiuri flipt als er maar één collecte is in plaats van twee, dat hij geen kleding met naadjes aan wil als hij stress heeft, hoe hij schreeuwt als z'n hoofd vol zit, dan weet ik weer zeker dat het wél nodig was.

Het geeft ons begrip en acceptatie. Het helpt om aan anderen uit te leggen wat er aan de hand is. Maar het helpt vooral om Tiuri te kunnen geven wat hij nodig heeft en hem gelukkiger te kunnen maken.

1 opmerking:

  1. Altijd fijn, om te snappen hoe je kind in elkaar zit en wat helpt om m rustig en blij te houden. Ook kinderen zonder etiket zijn gebaat bij de juiste aanpak trouwens, wat voor de een werkt doet dat voor de ander niet. En dat gevoelige, voor kriebels, naadjes en drukte, dat ken ik ook.

    BeantwoordenVerwijderen