Follow by Email

dinsdag 25 februari 2014

Geweldige KNO-arts!

Gisteren was het weer tijd voor een bezoekje aan de KNO-arts. Tiuri heeft inmiddels vier keer buisjes gehad. Of hij nu opnieuw slecht hoorde of slecht luisterde, dat was mij niet helemaal duidelijk. Dus gingen we laten controleren of z'n buisjes nog goed zitten en alles naar behoren werkt.

Onze huisarts heeft vorig jaar in de verwijsbrief opgenomen dat Tiuri een etiketje heeft. Eerst vond ik dat een beetje gek. Maar de KNO-arts heeft dat goed opgepikt: sindsdien hebben wij altijd dezelfde echte dokter. Geen gezeur met co-assistenten en wisselende verhalen dus. Bovendien neemt deze man echt de tijd voor Tiuri, want hij plant doodleuk standaard een dubbel consult in. Tiuri vindt het dan ook absoluut geen probleem om te gaan!

We moesten er om 15.00 zijn. Uiteraard liep het uit. Er lag een mooi prentenboek in de wachtkamer, dus ik heb relax zitten voorlezen aan mijn drietal. Om 15.30 was het boek uit en konden we naar binnen. De arts begint altijd met een high-five. 'En Tiuri, hoe was het op school?' 'Het was stóm!' 'O, waarom was het dan stom?' 'Omdat ik eerder weg moest om naar de dokter te gaan.' Dat begreep de dokter gelukkig helemaal.
'Heb je nog last gehad van klachten nadat je gezwommen had ofzo?' Tiuri keek even niet-begrijpend. 'Maar dokter, ik ga nooit in het water. Ik wil zelfs nooit op zwemles want ik wil niet dat mijn hoofd nat wordt!' En ook dat begreep de dokter.

De dokter besloot Tiuri bij de hoortest tussendoor te schuiven. We moesten dus even wachten in een andere wachtruimte. Dat ging ook nog prima, met een snoepje, een bekertje ijskoud water en een spelletje op mijn telefoon. Na tien minuten mocht Tiuri mee voor de hoortest. En toen hij weer terug kwam, moesten we nog even wachten op de uitslag.

Dat was moeilijk. Ik legde uit dat we moesten wachten wat voor cijfer hij had voor z'n oren. Stuiter, stuiter, stuiter. Tiuri viel van z'n stoel. Dat was voldoende voor een ontploffing. 'Ik wil naar huis!' Luidkeels, met veel gesnotter en geschreeuw en gescheld. Al rap deed de KNO-arts zijn deur open. 'Tiuri, je hebt voor allebei je oren een 10! En je hoeft pas terug te komen als je duidelijk slecht hoort of oorontsteking hebt. Je mag naar huis.'

Ik prees mij gelukkig met onze KNO-arts die Tiuri's handleiding kent!

2 opmerkingen:

  1. Wie wil er nou geen 10? Dubbel bingo :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn is dat! (Zouden ze bij mijn ouders, geen etiket, maar wel hoogbejaard en niet meer zo soepel ook eens moeten snappen... hoe irritant kan zo'n ziekenhuis zijn soms....)

    BeantwoordenVerwijderen