Follow by Email

vrijdag 7 maart 2014

Een hand geven

Jan komt bij opa en oma op visite. Hij geeft opa een ....... hand.

Simpele invuloefening. Tiuri bakt er echter niets van. Hij denkt diep na. Een blauwe hand?
Mis. Het juiste antwoord is een stevige hand.

Maar hoe kon Tiuri nu weten dat Jan stevige handen heeft? Hij wordt bijna boos. Dat stond er toch nergens bij? Misschien had hij wel net geverfd met blauw en had hij daardoor blauwe handen.

Jan hééft geen stevige handen. Hij geeft een stevige handdruk. Dat is dus een uitdrukking.
Ik geef Tiuri een slap handje en een stevige hand. Hij voelt duidelijk verschil. Dat is alvast stapje één.

Maar waaróm Jan een stevige hand geeft? Tsja. Om te meten of hij sterker is dan opa? Om te laten zien dat hij stoer is? Of om te laten zien dat hij blij is dat hij bij opa en oma is? Stapje twee is nog erg ingewikkeld geloof ik. De boodschap voor nu is dat mensen daar verschillende redenen voor kunnen hebben.

Dat is zomaar een zinnetje uit Tiuri's taalboek. Blijkbaar is de wereld nog zo ondoorgrondelijk voor hem, dat een invuloefening een enorme opgave is...

1 opmerking:

  1. Bovendien, hoeveel kleine kinderen geven nog een hand, behalve om je voor te stellen? Onze kinderen voelen zich daar vaak ongemakkelijk bij. Bij bekenden geven ze een knuffel, steken ze een hand op, zeggen ze gewoon hallo..

    BeantwoordenVerwijderen