Follow by Email

dinsdag 8 april 2014

Onze kleuter

Soms vergeet ik bijna om te genieten van onze kleuter! Ziekenhuis, school, sores genoeg, maar er zijn ook heus leuke dingen. Ik merk dat het me helpt om heel bewust te zien hoe Piak geniet van het leven. Van alle narigheid lijkt Piak het minste mee te krijgen, omdat hij helemaal opgaat in zijn nieuwe schoolwereldje.

Hij huppelt 's morgens zo blij de klas in, dat ik nog net een zwaai krijg ten afscheid. Op de terugweg begint hij al te vertellen wat de juf zei en wat hij allemaal gedaan heeft. Er zijn allemaal nieuwe vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen. En thuis heeft hij nog zóveel knutselspullen van zijn verjaardag, dat hij de hele dag zoet is.

Wat heerlijk als het spannendste moment van de dag is dat iemand zijn béker omgooit in de klas. Hoe fijn om je alleen zorgen te maken of je nieuwe vriendje bij jou thuis durft te komen spelen (en dat durft-ie!). Het is zo leuk om te zien wat Piak allemaal weet te maken met lijm, papier, scharen en heel veel creativiteit.

Ik merk dat Piak ook een stuk zelfstandiger is geworden. Hij zoekt zelf z'n kleren uit en kleedt zelf aan. Hij trekt zelf z'n jas en laarzen aan als hij buiten gaat spelen. Vandaag was hij hard op z'n knietjes gevallen met loopfietsen. Ik vroeg of hij heel hard had gehuild. 'Ja, maar ik was stil toen er mensen kwamen. Want ik wilde niet dat ze gingen vragen of ze me moesten helpen.' Zo zelfstandig dus:-).

Maar 's avonds laat komt vaak alles nog een keertje terug. Wij hebben dus niet alleen een ochtend- en avondritueel, ook nog een nachtritueel. Zo rond de laatste voeding van Lavinia, wordt Piak meestal ook huilend wakker. Dan moet er getroost worden, met een bekertje water en veel knuffels, al weet hij zelf niet meer wat hij gedroomd had. Want het leven is toch ook wel heel intensief en spannend voor een kleuter!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten