Follow by Email

zaterdag 5 juli 2014

Grenzen

Wie mij ooit had verteld dat ik met 13 maanden nog steeds borstvoeding zou geven, had ik echt voor gek verklaard. Nu verklaar ik regelmatig mezelf voor gek. Woensdagmorgen nog, toen Lavinia in een parkeergarage besloot dat ze écht niet kon wachten. Ze verschafte zich toegang tot de melk en dronk haar buikje vol, terwijl ik stond te wachten op Rafox met de autosleutels. Ik zag er zelf het gemak en de lol van in!

Na de kleuterschool nog kleurplaten maken? Nooit van mijn leven. Maar Piak vindt het zó leuk als mama meedoet. Nu kleuren we samen mandala's. En daarna mag ik ze heel netjes uitknippen. Ik geloof dat Piak het zowat net zo keurig kan als ik. Maar ik begin er heus plezier in te krijgen. Best ontspannend en rustgevend ook.

Na de paardrijlessen van mijn zusje heb ik zowat gezworen nooit meer naar een manege te gaan. Ik placht van 'vieze stinkknollen' te spreken. Maar Tiuri vindt paardrijden helemaal geweldig. Vandaag had hij zelfs een extra cursus: borstelen en optuigen. Het heeft uiteraard grote voordelen als hij dat zelf kan. Want geloof het of niet: meestal sta ík te worstelen met zo'n zadel enzo.

Ouderschap gaat niet alleen over grenzen stellen, het gaat blijkbaar ook over grenzen verleggen. Ik vraag me soms af wat ik allemaal nog ga doen in mijn leven!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen