Follow by Email

woensdag 16 juli 2014

Paardrijdag

De dinsdag vind ik altijd een vermoeiende dag. Als de jongens naar school zijn, maak ik een inschatting voor het avondeten: hoeveel energie heb ik en hoeveel energie hebben zij? Op basis daarvan kook ik overdag alvast of bak ik een stapel pannenkoeken (plus een paar lactosevrije).

Want om 15.00 gaat de school uit. Dan wandelen we naar huis, gaan we wat drinken en een koek eten. Om 15.50 begin ik met de voorbereidingen voor vertrek. Tiuri moet paardrijkleren aan. Piak moet een oude broek en laarzen aan. Lavinia moet een schone pamper en een volle buik hebben.
Om 16.20 moet Tiuri op zijn eigen fiets zitten en moeten Piak en Lavinia in mijn bakfiets zitten. Bovendien moet er een buggy mee, zodat ik Lavinia ergens in kan vastbinden als ik een pony moet zadelen.
Om 16.30 moeten we op de manege zijn om de juiste pony te gaan zadelen en klaar te staan bij de bak. En dan begint officieel om 16.45 de paardrijles.

Helaas is paardrijden iets spannends. En helaas zijn de laatste weken wat onrustig op school. Dus tussen 15.00 en 16.45 ontploft Tiuri momenteel een paar keer. We zijn dus nooit om 16.30 op de manege, ondanks dat ik me het apezuur trap op de bakfiets. Gelukkig loopt de les vóór ons altijd uit...

Als Tiuri op zijn paard zit, hoef ik alleen Lavinia en Piak nog zoet te houden. Lavinia wil alle dieren zien en gobbeldegook tegen ze zeggen. Piak rommelt in de buurt van mijn bankje. Ik probeer in de gaten te houden dat hij niet z'n nek breekt bij het klimmen/vallen, niet geëlektrocuteerd wordt door losse kabels en geen tetanus of bloedvergiftiging oploopt door een wondje.

Rond 17.45 zit de paardrijles er meestal op. Dan moet de pony afgezadeld, alles opgeruimd en de rijles betaald. Vervolgens moet iedereen weer in/op de fiets en trap ik dapper weer naar huis.
Als we om 18.15 thuis zijn, kleden de jongens zich buiten uit (ik ben hartstikke allergisch voor paarden). Tiuri gaat direct gauw douchen, Piak was ik meestal alleen. De paardrijspullen gaan in de was. Lavinia is meestal moe en ongezellig. Dan gaan we met z'n allen eten. Daarna begint het avondritueel om iedereen in bed te leggen. En dan kan ik alleen nog op de bank zitten.

Maar heus, het is het waard. Dat stralende gezicht van Tiuri als hij op een pony zit! Ik zie hem maar één uurtje per week zo gelukzalig kijken. Gisteren gingen ze zomaar zonder zadel en hoofdstel rijden. En kunstjes doen op de paardenrug. Tiuri mocht rechtop staan op z'n paard en zwaaien naar de camera. Aan een lange lijn ging hij voor het eerst galopperen. Hij vond het zo geweldig en was zo trots dat het allemaal lukte.
Meestal zit ik dan 's avonds op de bank toch met een zeer tevreden gevoel!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten