Follow by Email

zaterdag 15 november 2014

Onrust rond de intocht

Dit jaar is bij ons de officiële intocht. Ik had al gezien dat er demonstranten van plan waren om onrust te stoken. Bovendien kwam het water met bakken uit de lucht. Wij besloten dus veilig en droog thuis te kijken en daar een feestje van de maken.
Maar eerst moest ik nog even door de regen naar de binnenstad met Tiuri's bril, om er een nieuw glas in te laten zetten. En twee uur later nóg een keertje, om de bril weer op te halen. Tiuri protesteerde vooraf luid en heftig, maar vond het uiteindelijk wel stoer om al die politie te zien.

Piak was vannacht al twee keer uitgebreid bezig geweest met Sinterklaas. Hij zat tijdens de intocht warm en hangerig tussen ons in op de bank. Piak bliefde geen witte bolletjes met knakworst, geen kruidnoten met chocola, geen taaitaai, geen marsepein. Toen hij ook nog uit zichzelf z'n pyjama aantrok en voor de derde keer zelf in bed kroop, wees de thermometer 38.7 aan. Hij viel zowaar om 16.30 in slaap, met paracetamol in z'n buikje.

Lavinia aarzelt tussen één en twee slaapjes op een dag. Ze heeft er eigenlijk nog twee nodig, maar denkt zelf dat één ook wel genoeg is. Vanmiddag ging ze dus niet opnieuw slapen, nee, ze ging rommelen. Het nieuwste trucje is zelf de slaapzak uit doen en dan bij het voeteneind gaan staan. Vandaag had ze daarbij ook haar sonde uitgetrokken. Zucht. Dus de kinderthuiszorg mocht weer komen om een nieuwe in te brengen. Lavinia schreeuwt en vecht dan gigantisch. Ze kalmeert pas weer als zo'n vreselijke mevrouw de deur uit is.

Tiuri stuiterde en stuiterde en stuiterde. Zo'n dag dat alles anders is dan anders, is gewoon veel te heftig. Hij heeft een hoop gezeurd, geschreeuwd en gegooid. Bij het naar bed brengen, heeft hij enorm gehuild. We hebben samen een programma opgesteld voor morgen, met de duidelijke structuur van iedere zondag. Want de onrust van Sinterklaas, sonde, regen en dus binnen spelen, schaakclub komende maandag, nieuwe sterkte qua bril en een kapotte laptop, was duidelijk allemaal veel te veel.

Vanavond hebben ze hun schoen mogen zetten. Piak was wakker genoeg om zelf een briefje te willen schrijven en erin te stoppen. Ik vrees alleen dat ik te uitgeput ben om nog gauw zo'n ding te toveren...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen