Follow by Email

woensdag 21 januari 2015

Prikdag met kadootjes

Vandaag mocht Lavinia weer eens naar het consultatie.bureau. Piak had uitgerekend nu een roostervrije dag, dus die moest mee. De vaccinaties van Lavinia verlopen niet helemaal volgens het boekje, dus hebben we standaard de kinderarts in plaats van wijkverpleegkundigen. Wel zo fijn, want deze kinderarts denkt lief met ons mee over wel/niet/wanneer prikken.
Lengte en gewicht zijn ook officieel vastgesteld. Ze is 81,5 cm en 9665 gram. Dat betekent dat haar lengte nu iets minder hard gaat dan de groeicurve, van gemiddeld richting de -1 lijn. Haar gewicht gaat wel sneller omhoog, dat is van onder de -2,5 lijn naar de -2 lijn geschoven. Voor haar lengte-gewicht verhouding zou ze nu 11 kilo moeten zijn. Maar dankzij de sondevoeding groeit ze in ieder geval wel mooi.
Lavinia kan nog steeds niet los lopen, maar dat vond de arts geen probleem gezien alles wat er is gebeurd. Blokjes stapelen deed ze absoluut niet op commando. Gelukkig vertelde Piak aan de dokter dat Lavinia graag met zijn lego bouwt. O, dan was de fijne motoriek beslist in orde. Ze moet vijf woordjes kunnen zeggen, waarbij twee-woord-zinnetjes zoals 'niet poept' en 'papa weg' pluspunten scoorden. Helemaal goedgekeurd dus.
Al met al besloot de arts dat ze nu sterk genoeg was voor de vaccinatie. Dus kreeg Lavinia in beide armen een prik. Die arme Piak zat met z'n handen op zijn oortjes, want hij kan er helemaal niet tegen als ze zijn zusje martelen... Hij kreeg daarna een kleurplaat, omdat hij zo dapper was geweest!

Lavinia is enorm verkouden, ze slaapt ontzettend slecht, zodat we voor de zekerheid de huisarts even in haar oortjes lieten kijken. En in haar keel enzo. Die concludeerde grote amandelen, opgezette klieren en een giga snotneus. Dus hebben we spul van de apotheek voor haar neusje. Verder moeten we het zelf in de gaten blijven houden.

Daarna was Piak de klos. Die is zoooo moe. Hij gaat uit school het liefst met een dekentje op de bank liggen. Gisteren had hij zijn tweede zwemles en ging hij om 17.30 uitgeput naar bed. Hij klaagt over pijn in zijn benen, hoofd, buik, armen. Hij huilt overal om en is veel trager dan anders. Niet een dagje, nee, sinds de kerstvakantie. Dus moest hij van de huisarts bloed laten prikken. Piak heeft gehuild en gebibberd en was hyper, maar het moest.
Lavinia vond het helemaal niks, in het ziekenhuis met al die dokters en zusters. Ze is in de buggy tactvol opgesteld, zodat ze Piak alleen kon horen en niet kon zien. Na afloop mocht Piak een kadootje kiezen van de zusters. En Lavinia kreeg ook een kadootje, omdat ze niet had gehuild bij die witte jassen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen