Follow by Email

donderdag 8 januari 2015

Vrijheid en angst

Onze jongens hebben zaterdag kadootjes uitgekozen. Niet voor zichzelf, maar voor kinderen in Nigeria die slachtoffer zijn van Boko Haram. Oom is daar nu op bezoek. Zo komt geweld en angst opeens heel dichtbij.

Tiuri heeft gisteren goed begrepen wat er in Parijs is gebeurd. Er zijn mensen vermoord omdat ze zeggen en schrijven wat ze denken. En Parijs, daar reden we in de zomer door, dat voelt ook bekend en dichtbij.

Deze week praten we thuis dus over in Jezus geloven, ook als dat je leven kost. En over de vrijheid om te zeggen wat je denkt. Niet om onze kinderen bang te maken, of om moslims als tegenstanders neer te zetten. Dit gaat over wat écht waarde heeft in hun leven en in de hele wereld.

Ik weet dat de cartoons van Charlie Hebdo soms ver gingen in hun grappen, ook over christenen en over Jezus. Vrijheid van meningsuiting is niet hetzelfde als het recht om anderen te beledigen. Maar wie zich beledigd voelt, kan in gesprek, kan begrip en respect vragen, kan uitleg geven. Wie kwetst, kan sorry zeggen.

Ik wil geen maatschappij waarin mensen te bang zijn om hun mening te geven. Ook niet als die mening afwijkt van mijn standpunt. Ook niet als die mening mij kwetst. Ik wil namelijk ook zelf kunnen zeggen wat ik vind. Ik wil in gesprek kunnen gaan. Ik wil zonder angst christen kunnen zijn.

Dus krijgt mijn zevenjarige uitleg over Je suis Charlie.
Want onze kinderen zijn nog jong, maar dit gaat ook over hun toekomst, hun vrijheid, hun wereld.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten