Follow by Email

dinsdag 3 maart 2015

Dinsdag-zwemdag

Vandaag was de zevende zwemles. Vorige week was het vakantie, maar we pakten gelukkig moeiteloos het ritme weer op.
Dat begint met 's morgens op weg naar school Tiuri inprenten dat het vandaag dinsdag-zwemdag is. Dat betekent dat hij direct naar mij toe moet komen als de klas uit gaat. Op andere dagen kan hij eindeloos blijven hangen, beetje helpen opruimen, kletsen, tas vergeten, teuten. Maar de zwemles start een half uur na de schoolbel, dus moet hij echt haasten.

Lavinia heeft een ontzettend lieve oppas, die bij ons thuis met haar komt spelen. Ze zit op de school naast onze basisschool, dus ze neemt Lavinia op het schoolplein in ontvangst. Dan gaat zij met haar naar huis, boekjes lezen, spelen en gezellig knuffelen. Ideaal!

Ik haast me met twee jongens en drie tassen naar het zwembad. Onderweg eten ze alvast een grote koek, als drie-uur-lekkers. Voedertijd is voedertijd, tenslotte. Dan kleden ze zich snel om en moeten ze áltijd naar het toilet. Piak moet van de stress standaard een grote boodschap doen, waarna ik nodig ben. De toiletten zijn uiteraard in het gedeelte waar je alleen met blote voeten mag. Dan gaan de jongens het bad in en mag ik me veertig minuten alleen vermaken, met veertig andere moeders.

Na het zwemmen moeten de jongens allebei weer naar dat toilet. De natte zwembroek wil eerst niet uit en vervolgens niet aan, dus ik mag ook weer helpen. Tiuri houdt stug vol dat je met rozijnenvingers niet kunt afdrogen en niet kunt aankleden. Bovendien wil hij niet op zo'n metalen bankje zitten. Gelukkig zijn we na zeven lessen zover dat hij a. zichzelf ongeveer droog maakt en b. vrijwillig zit om zijn sokken aan te laten(!) doen. Vandaag heb ik ze uitgebreid geprezen omdat we níet de laatste waren in de kleedruimte.

Tiuri is erg stuiterig van zwemles en Piak erg moe (lees: huilerig). De ideale combinatie voor een heleboel lawaai, duw-, vecht- en valpartijen. Ondertussen wil Lavinia geknuffeld en de oppas betaald worden. Als iedereen dan eindelijk weer kalm is, komt het avondeten al ongeveer op het programma. Patat of pannenkoeken, net hoeveel energie ik overdag al wenste te besteden. En dan is eindelijk alles weer 'gewoon'...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen